วันนี้ระหว่างนั่งมอเตอร์ไซค์เข้าบ้านก็นึกไปเรื่อยๆ
แสงจากไฟหน้ารถเข้าตามากๆ เลย flashback กลับไปตั้งแต่วัยเด็ก พบว่าตัวเองมักต้องออกไปเผชิญโลกใหม่ด้วยตัวคนเดียวเสมอ
ลองไล่ๆดู ก็ตั้งแต่

อนุบาล 1 (1)	โรงเรียนอุตรกิจ (จ.กระบี่)	ไปคนเดียวเลย
อนุบาล 1 (2)	โรงเรียนธิดาแม่พระ (จ.สุราษฎร์ฯ)	ไปคนเดียวเหมือนกัน
อนูบาล 1 (3)	โรงเรียนอนุบาลชุมพร	นี่ก็คนเดียว
ป. 2/2	โรงเรียนอนุบาลตรัง	คนเดียวโดดๆ
ป. 4/3	โรงเรียนอนุบาลสุราษฎร์ธานี	ย้ายอีกละี
ม. 1/12	โรงเรียนสุราษฎร์พิทยา	เพื่อนไปอีกโรงเรียนหมด T_T
ม. 4/4	โรงเรียนสุราษฎร์ธานี	เหย ไรว๊า หายไปไหนหมด
ปี 1	จุฬาฯ	ติดมากับเพื่อนเด็กเรียน
ฝึกงาน	ITOne	ปีนั้นรับเด็กฝึกงาน 2 คนแต่เราไปออนไซต์คนเดียว
ทำงาน (1)	บ. มิราเคิลเนต จำกัด	ไปคนเดียวเช่นเคย
เรียนออกแบบ	CIDI	ก็ยังไม่วาย ไปคนเดียว

เพราะไปเริ่มผจญภัยคนเดียวตลอด เลยกลายเป็นคนเข้ากับใครก็ได้
อยากคุยกับใครก็คุย ไม่ค่อยฟูมฟายเวลาต้องไปไหนลำพัง
คิดแล้วก็ดีเหมือนกัน ถ้าไปเป็นหมู่คณะคงจะไม่ได้รู้จักคนมากขนาดนี้ก็ได้ เนอะ