ผมจำไม่ได้ว่าเคยมีหนังไทยเรื่องไหนที่ทำเป็นหนัง road movie เพิ่งได้ดูเอาก็เรื่องนี้แหละ เมล์นรก หมวยยกซดเนี่ย

ส่วนตัวไม่ค่อยชอบหนังเรื่องนี้ตั้งแต่ตอนดูตย.แล้ว คนบ้าจี้รถ แล้วคงตลกฝืดๆ มุขขำก็เอามาโฆษณาตามสูตหนังขายตลก

แต่แล้วก็มีโอกาสได้ดูหนังเรื่องนี้ด้วยความอุปการะจากเพื่อน ก็เลยเอามาดูฆ่าเวลา เนื้อเรื่องก็ตามที่ดูตย.มาแหละครับ มีคนจี้รถเมล์แล้วก็หนีตำรวจ แล้วก็บลาๆๆ ขี้เกียจเล่าฮะ เอาเป็นว่าพลอตธรรมดาๆ มีป๋าเทพเป็นคนขับ ซูโม่กิ๊กจี้รถเมล์ โน้สเป็นกระเป๋า บวกกับผู้โดยสารจำนวนหนึ่ง อาทิ ป้าจิ๊ก เนาวรัตน์ คมสัน(108 มงกุฎ) เฟรส(ส้มแบงค์) อิม(อชิตะ) อ้น(ศรีพรร) แค่นั้นฮะ

แต่ด้วยวิธีการเล่าเรื่อง จังหวะ หรืออะไรก็แล้วแต่ มันเหมาะเจาะครับ แทนที่หนังจะดูปัญญาอ่อน กลับทำให้หนังมันน่าสนใจ น่าติดตาม และเกิดอารมณ์ร่วมไปกับตัวละครด้วย ตัวหนังก็ดำเนินเรื่องได้กระชับ ไม่เยิ่นเย่อ ตรงนี้น่าสังเกต จากตัวนักแสดงจะเห็นว่าก็พวกตลกอ่ะ ไม่ได้ดีไปกว่าหนังตลกเรื่องอื่นๆ แต่ว่าเนื้อเรื่องมันมีร่องรอยไม่ล่องลอยเหมือนหนังตลกอื่น อันนี้ผมยกความดีให้ ผกก. นะ

มากลับเข้าเรื่อง ถ้ามองว่าหนังเรื่องนี้เป็นหนังตลกผมว่า หนังตลกดีครับ ตลกใช้ได้เลย ไม่พยายามยิงมุขจนเกินเลย บทพูดมันธรรมชาติ มันตลกของมันเอง ซึ่งผมชอบแบบนี้มากกว่า นอกจากตลกแล้วผมว่าเรื่องนี้สาระนะ สาระแบบไม่เลี่ยน ไม่ได้แบบเดินมาบอกคนดูตรงๆว่านี่ดี นี่เลว แต่ว่าบอกในทางอ้อมๆ ด้วยการคลายปมต่างๆที่หนังผูกไว้ ตั้งแต่ต้นจนจบเรื่อง

อีกเรื่องที่ไม่พูดไม่ได้คือ นักแสดงฮะ เรื่องนี้ผมขอชมเลยว่า นักแสดงทำหน้าที่ได้ดีมากครับ เล่นเอาคนดูอย่างผมคิดในใจว่า ป๋าเทพแม่งขับรถเมล์มาก่อนรึป่าววะ

สรุปว่าหนังเรื่องนี้ก็ดำเนินตามสูตรของ road movie ครับ ตัวละครเติบโตไปพร้อมกับการเดินทาง ดูแล้วรู้สึกดีครับ ชอบครับ ดูแล้วอยากบอกต่อครับ เผื่อว่าตอนแรกจะมีคนอคติแบบผม มีเวลาไปหาซื้อมาดูนะครับ

ปล. ดูเรื่องนี้แล้วนึกถึง road moive เรื่องที่ดูไปก่อนหน้า คือ little miss sunshine เรื่องนั้นเข้าชิงออสการ์เชียวนะ เรื่องอาจจะได้ชิงสุพรรณหงส์ก็ได้